Tebessüm Kırıntıları…

Bir zamanlar çuvalla mutluluk eskitirdik
Bayır aşağı koşardık aya karşı
Can mavisinde yıldız kovalardık yorulmadan
İmkansızlıklar oyunlarımız olmuştu
Çamur eskiten sokağımızda
Çok kollardık, çıkarsız severdik birbirimizi
Sağlamdı dostluk nişanı iskelemiz
Yıl devirdikçe çuvalladık
Akşamlar darıldı
Su biriktirdi tepindiğimiz o ilk asfalt
Kayısı kurudu yarı belinden odun hüviyetinde son demi
Bir bir yırtıklarımızdan koptu gitti mutluluklar
Bir tek sağlam senle ben
Anı büyültüyoruz sessizce uzak diyarlardan
Oysa bol kepçe yaşardık neşeyle gülmeyi