Bugün senin doğum günün. Bugün sen doğdun ve papatyalar açtı bu şehrin sokaklarında. Kelebekler uçtu bütün dünyada. İyi ki de doğdun. Sen doğmasaydın ne olurdu biliyor musun? Ben şiir yazamazdım. Bunca şiir varolamazdı. Gülüşün, saçların, gözlerin. Ziyan olur giderdi bu hayattan. Cemal Süreya misali “Boynun diyorum boynunu kimse benim kadar değerlendiremez.”. Aslında biliyor musun? Bir hiçlikten başka bir şey değiliz bu hayatta. Ta ki diğer parçamızı bulana kadar. Şiirimize konu olan o insanı bulduktan sonra var oluruz. Seni bulduktan sonra var oldum ben. Bir Eylül günü karşılaşmıştım seninle.Bir kafede. Oysaki sıradandı her şey. Sıradan bir gün , sıradan bir zaman nasıl değiştirdi hayatımı. Diğer yarımı buldum. Uzun lafın kısası, sen geldin ve rengarenk yağmurlar yağdı dünyama, papatyalar açtı, gökkuşağı çıktı. İyi ki de geldin be adam!
Papatyan…
Bu yazının telif hakkı yazarın (Papatya) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
