Usul usul yağan nur taneleri…
Beyaz ne de güzel yakışır onun tutunduğu ağaca, toprağa, hayata…
Doyamaz insan karın tükenmeyen büyüsüne…
Bir tını bırakır ardı sıra her karışa…
Çocukları çağırır, içimizdeki büyümeyen çocukları…
Bir şaheser misali gözlerde büyürken rüzgarla kürtünler…
Kardan adamlara hayat verir üşümeyi unutan eller…
…
Güneş akşama bırakır, kovalar herkesi ayazın aldatıcılığı…
Sonrası üşümüş ellere çay arkası yorgunluk sefası…
…
Uykuya bırakmadan son dem ihtiyaç pencere kenarı sevdası…
Sokak lambalarına şov yapan kar tanelerinin dansı…
…
Buğulu camlara çizilen büyülü güzellikler…
Uykuya hayat verir zamana sürülen gülücükler…
ve
Rüyaya düşer dualarla bekleyen tüm hayaller…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Ahmet KİRAZ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
