Etiket arşivi: Gel Benim Noksanım…

Yalnızım tutunduğum kalabalığında Bir mahşer yeri gidişin sıra tüm kapalı kapılar Ucağım bucağım kalmadı Vaziyetim aynalarda tahammülsüz Yoksunum unuttuğun nefesin sıcağında Zehir yumağı asırlık güzellikler Etim budum kalmadı Halim kuşlarca amansız Bir geliş çağrısı bu Bir son dilek Gün gökyüzüne … Okumaya devam et →