Bir an öncem, bir an sonrama denk düşmezken,
içimdeki sensiz benden kaçıyorum.
İsmi sersemliğim olan durakta inip, her karanlık köşende ışık arıyorum
Sonra gözlerimde katı bir feryat olup akıyorum damarlarımdan.
Tutunamadan düşüyorum kalbime.
Kurduğun tuzaklarıma takılıp biraz daha acıyorum…
Kanıyorum…
Kül olup yarama basıyorum.
Farklı farklı benler arıyorum kapıları sana açılan.
Acılarıma kumpas olup darağacına düşüyorum kimsesizlik caddemde.
Sonra duyduğum aşk, çekip alıyor beni bu düşten…
Sonra saklambaç oynayıp yine seni arıyorum.
Sana gelen tarifin kayıp caddesindeyim şimdilerde.
Özleminin asılı olduğu bir panoya yaslanıp gelmeni beklerken, yüreğe sığmayan bir sevdayı etkilemez
hiçbir ateş.
*** Ayat Kitabından alıntı…
Zübeyir HARAS
