Aklım düşüncelerimin uzaklara dalabildiğince derinlerinde
Üstümde yarını çalınmış ertesi günün telaşı
Ve yüreğim hala neden yazdığımın çelişkisinde
Bir ’sen’ var bendeki hâlâ küllerini savurup unutamadığım,
Bir ’sen’ var bendeki hâlâ yokluğuna alışamadığım.
Varlığın alı koyuyor uykularımı
Kalemi elime tutuşturuveriyor.
Nasır tutmuş yelkovan boğazıma düğümlüyor zamanı
Geceyi sana hapsediyor.
Fırtınası kopmaya hazır bir şehrin en savunmasız köşesinde
Göğe uçurduğum umutlarım vuruldu bir… Bir…
Artık yamalı umutlarımı da son fırtınada yitirdim
Mutluluğu kaybettim son celsede
Yönünü bilen ama gidemeyen yelken misali
Duygularım her an batma tehlikesi altında.
Ölümcül darbelere hazır ol ’yüreğim
Üzülmeler bana kalsın
Nasıl olsa inandım imkansızlılığına
2010 İzmir
Metin MUNGAN
Birşairmungan
