Yavan kalıyorum bu dünyaya…
İki lafa ortak olamamam yalanlarla süslenip gerçekmiş gibi sergilemeyi bilmediğimden…
Kalabalıktan korkmam sahte gülüşlere eşlik edemeyişimden…
Ne yapayım gözlerinizdeki yalancı heyecana mı ortak olayım ?
Birbirinize kandırmaktan öteye gitmeyen konuşmalara mı alkış tutayım ?
Suskunluğum vicdanıma eşit…
Yalnızlığım birlikteliğinize bedel…
Üzüntüm oyun gibi oynadığınız hayatınızda karakter yoksunluğu çekip gömüldüğünüz figüranlıklara…
Siz varın yalanlarla gönlünüzü oyalayın…
Dualarım ise her daim sizlerle…
Kim bilir ?
Belki…
Umut işte…
