Vakıa…

Sarmış dört bir yanı sahte renklerle cümbüşün aldatıcılığı

Zebil olan onca insanın hani nerede bıraktıkları

İsraf etme hissinden daha hızlı geçen zamanı

Vakıa dönüş tek, neden yapılır bunca eziyet, dünyalıklara zahmet

Sana da ansızın uğrayacak ölüm elbet

Duana sığın, duana göm tüm sırlarını

Yağan yağmura, kaybolan kara sor gerçeklerini

Olmadı toprağa kavuş, silsin ömür çalan göz yaşlarını

0 votes
Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.