Koca ağacın kolunu kesmişler.
Hüznünden sararıyordu yaprakları.
Sonbahar dahi yalnızdı,ağlıyordu.
Ben her o yol üstünden geçişimde biraz daha yaşlanıyordum.
Benimde kolum kesilmişti.
Gök karaydı,kaldırımlar konuşmaya başladı.
Sözlerinin izi kalmış,şehrinin kaldırımlarında küllerin.
Değerdi kaldırım taşlarına gözlerim.
Her taşta seni arardım.
Okşayasım gelirdi,geçip gittiğin o taşları.
Kim bilir birdaha ne zaman geçerdin?
İşte öyle bekleyesim gelirdi.
Elbet geçerdin.
Yağmur da başladı,kızgındım yağmura.
Ne diye düşerdi saçlarına ne diye öperdi dudaklarını?
Çıkardım ayakkabıları da,çıplak ayaklarım o taşlardaki izine değsin istedim.
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Rezan SEVİN) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
