Bir çocuk gördüm duvarın dibinde
Garip bir gölge gözlerinde
Suçsuz ama bir o kadar da suçlu sanki
Yorgun ve çaresiz de aynı zamanda
Gecenin karanlığı saklar mı acılarını
Yaralarına merhem olmuş mudur çocuğun
Belki de daha çok kanatmıştır kalbini
Ya da kanatan karanlık değil yalnızlıktır
Sessiz ve simsiyah gece
Sevenin vedası simsiyah
Çocuğun tepkisi sessiz
Asaletli ve bir o kadar da kırgın yüreği
Ama belli affetmiş gideni…
Giden neden gitti acaba
Hiç mi sevmedi çocuğu
Yoksa çok sevdiğinden mi gitti
Nedendi bu elveda
Sevdiğinden mi vazgeçtiğinden mi
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Edanur BOZKURT) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
