Buğuludur akşamüstü,
Sen kokusu sinmiş toprağı aramakta,
Gün…
Dün,
Bugün…
Sesine sessizlik çökmüş bir yalnızlık,
Karanlığı, hançer gibi bir yıldızla çizmekte.
Utanmaz bir çirkeflikle…
Baharın habercisi bülbül,
Durmadan müjdelemekte,
Bugün, dün,
Günbegün…
Kokunu da al,
Atla da gel bir hasret yeline.
Kessin şu utanmaz bülbül sesini,
Az sen değdiğinde,
Gönlümün bam teline…
Sabahın ilk ışıklarıyla sız,
Sız kapımın kırık aralığından içeri,
Gel de ısınsın sen kokan toprağım…
Az önce ölen bülbülün gözyaşlarını da tohumuna katıp,
Oradan bir ben yeşersin…
Ve yine Bakışlarına vurulsun,
Dün olduğu gibi,
Bugün…
Buğuludur yine,
Akşamüstü kürkünü giymiş dün…
Naz etme taze gelin kılıklı hasret çıkmazı gün,
Az gel de,
Isınsın yüreğim…
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Sezai ORUK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
