The End

getirdi mi?
sütçü kadın yeni sağdığı sütü;
bidondan verdiği an anneme
anlardım,
bu akşam evde sütlaç pişeceğini…
karanfil kokan yağmurlardan,gümüş kaplama sevinçlerden..
eylüldü günlerden..
koca yürekli bir kadındı annem..
markettten alınan sütün kaynatılamacağını o gün anladım..

karkuşlarından haber yok,o günler mazide bile değil şimdi..
Bir nefes mi kaldı bu şehirde onu da sen içine çek hadi
Çiçeğimizi yol,kes suyumuzu ve batır deniz de bile yürüyemeyen gemimizi..
Gökyüzümüz mü vardı hani nerede? Sahi nerde o uçsuz bucaksız mavilikler..
onu da mı aldın! bak bu iyi…
aferin!!

hani pamuk bulutlarımızdaki leyleklerimiz
Gözümüzü köret hadi kes gecenin bir vakti yazarken
elektriğimizi..
Bak suyumuzda akmıyor artık,kuruyacak içimizde kalan umudumuz..
Sanki kör sanki sağır,sanki aç ve susuz sanki bir vaveyladır çöktü üzerimize ,sanki debelenen ve az sonra kesilmeyi bekleyen
yazık,daha bir aylık koyun..
Yeşili hiç görmemiş,hiç deniz görmemiş dahası ellleri nasırlı..
sanki uçurum kenarında düştü düşecek yeni yetme bir çocuk..

hadi…
ilk ve son bir iyiliğin olsun;
tam burada bitir filmi..
hemen şimdi!!!

TRAJEDYALAR..

aralık 2015

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Fatih ÖZTÜRK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Fatih ÖZTÜRK, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.