göremiyorum beyaz güvercinleri,kulağımda çığlık sesleri!
bu nasıl kan’la karışık tövbe YA RAB!
bu nasıl bir ağız dolusu yalandır…
benim kefenim son bayramlığım
tabutum ucuz küçük bir tahtadan
havada puslu sisli bir kış vakti
iki kişi ya var ya yok taşıyorlar mini minnacık
kırmızı sulu boyamla boyanmış bedenimi..
yanımdaysa
gözüm kapıda her akşam dört gözle beklediğim..
Gönderimde içtiğim son mamanın beyaz izleri..
Utanç taziyemi tören edenlerin
alnına sürülür elbet
bu kara leke
cehennemden bir zehirki düğümleneceğim boğazlarına
katlime ferman verenlerin..
sevgi utancının kara celladıdır artık
ve nihayet azrailin ayak izleri
usulca sokulup yanıma fısıldar kulağıma
üzülme der!
bak baban da yanında…
sevgi yedi yerin yedi kat altında,barış sakız oldu artık
çiğnenip durur
bir nefes alsa utancından yerin dibine girecek ağızlarda.
yas tutar oyuncaklarım feryad u figan
utanç kokan insanlığın yüz karası mezarımda..
nefret şimdi havanın rengi
öpüyorum alnından çocuk elbet sorulur hesabı…
YA KADİR ‘İ mutlak!
bizden çok daha iyi biliyordur herşeyi…
ÖZÜR DİLERİM ,
ÖZÜR DİLERİM ÇOCUK…..
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Fatih ÖZTÜRK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
