Biz gökyüzü çocukları
Mavinin ırkından gelip
Sigara kağıdına dünya çizen
Önümüz belki zifiri karanlık
Belki arkamızdan esen yoksulluk
Boynumuzu yarı yarıya büken
Çamur ayakkabılarımız
Yüzümüzün is karası
Bu mühite yalnızlık veren
Ama her taraf rengarenk
Kahkaha tufanı damlayan çatı
Odama düşen yağmur
Hem güneşe inanırız biz
Umut susuzluğu küçülür gülümserken
Bu yüzden biz gökyüzü çocukları
Yükseklik nedir bilmeyiz
Ölüm hep küçük gelir bize
