O Şehir…

Sessizce yorgunluğumu attım o şehirde
Usulcacık son nefesimi verdim o şehirde
Kollarında aldığım neşeyi de salıverdim
Yalnızca terk etmedim, her şeyi bıraktım geride

O şehirde
O şehrin her köşesinde
O şehrin taş döşeli kaldırımlarında
O şehirde
Umutlarımla bıraktım seni, gözyaşlarımı da

Akasya kokularının sarhoşluğu vardı
Kısa ama yürümekten usanmadığım sokaklarda
Aynı şarkıları söylerdim her defasında
Yalnız uzanıp kaldığım sensiz yatağımda
O şehirde akasyalar yalnız şimdi kaldırımlarda

Upuzun saçlarım
Mavi, solan rengim
Kısacık gülüşlerim
Akasya kokularım
Ayrılığın zakkum tadı
Hasretim, uykusuz gecelerim
Ve bir cumartesi sabahı
Her şeyi bıraktım seninle o şehirde

O şehir
Sen o şehir
O şehir
Her şeyimle geride
O şehir
Artık senin

Yalnızca geçiyorum şimdi
Ortasından bıçak gibi,
Anılarımı uzaktan izliyorum,
Bakmak yakmıyor ama
Akasyalar fena batıyor,
Yakıyor, ağlatıyor…

Bu yazının telif hakkı şairin (Mehmet Özcan YASDIBAŞ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Mehmet Özcan YASDIBAŞ, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.