Ay Işığı…

271365_280970232008242_968733572_o

​Ne de çok kalabalıktık yalnızlık içinde. Hayat en çok da sana haksızlık ederdi. Aşkı bulmak adına aşktan kaçardın ve hiç kimse bunu bilmezdi. Ay ışığı vururdu düşlerime o karanlık odada. Masanın üzerinde tek sigara, karşımda dudaklarına bardağı götüren sen… Hiçbir şeyi umursamaz tavrında yatıyordu her şeyi umursayan halin. Ay ışığının vurduğu o rutubetli odada izlerdim cinayete benzeyen gülüşünü.

….

@arpaslanbudak

Bu şiirin telif hakkı yazarın (M.Alparslan Budak) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Denemeler ve Hikayeler, M.Alparslan Budak kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.