Tenime Değen Yalnızlık…

Tenime değen harama dur diyemedim
Neden bilmem,sustum
Tamam ağladım biraz,
Kabul hıçkırıklarımı yuttum,
İzin verdim kapılarımın aralanmasına,
Kimse zarar vermesin diye ördüğün,
Duvarlarımın yıkılmasına göz yumdum,
Kör olası gözlerim,
Gözlerine iliştiği günden beri
Yemin olsun kimsenin gözlerine öylesine uzun bakamadım,
Asıl ihanet buydu belki de benim için,
Derin derin dalıp da için için yanmadı yüreğim,
Belki gururumdan kendime itiraf edemiyorum ama,
Ben seni,göz yaşlarımı sildiğim gibi silemiyorum,
Sanki acın geçecekmiş gibi,
Başka haramlara değiyor tenim,
Başka başka kokular karışıyor terime,
Sen diye tutunuyorum ellere,
Sonrasını sorma,
Sonrası hüsran,sonrası acı,… karanlık
Ve öncesi benden sana en yakın,
Yalnızlık…

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Suna SUCU) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.