Çocuk Olmayı Özle/dim…

Çocuk Olmayı Özle/dim!
Gecenin bir yarılarına kadar saklambaç oynadığımız yaz akşamlarını özledim
Beş kişiyle bir naylon poşet üstünde
Yokuş aşağı kaydığımız karlı kışları özledim
Bir bisikletin peşinde koşmayı
Mahalle maçlarında adam seçmeyi
Her oyunun bir d/önemi olduğu zamanları, çocukluğumu özledim..

**

Kaçan topları araba altlarından almayı
Tandırdan ekmek alıp, arkasına çişimi yapmayı
Altı delik kundurayla misket çalmayı
Caddelerinde arabaların değilde
Çocukların oyunlar oynadığı
Boş arsalarda piknik yapıldığı zamanları,
90’larda çocuk olmayı özledim..

**

Çelik çomak oynamayı özledim
Tahtadan bilyalı yapıp kaymayı
Kaldırıma oturup geçen arabaları saymayı
Cıtalardan yaptığımız uçurtmaları uçurmayı
Dokuz taş oynamayı özledim
Sek sek oynarken kama yapmayı
Simit diye bağırıp dayak yememek için delice kaçmayı
Bir avuç insanla dünyalar kadar mutlu oldugumuz
Soba başındaki muhabbetleri özledim..

..

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Halil İbrahim Sarı) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Halil İbrahim Sarı, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.