Bir kitap yazdım konusu senli olan.
Önsözünden son sözüne kadar sen.
Her sayfası sana açılıyor.
Ve sen kokuyor buram buram.
Kelimeleri yetirdiğim kadarsın.
Seni yitirdiğim kadar yoksun.
Aslında bir o kadar çoksun hayatımda.
Anlam veremiyorum ve anlatamıyorum fazlasıyla.
Bu durum aşıyor sanki aklı mantığı.
Ne kadar yetebilir seni sayfalarda yaşamak.
Tatmin edebilir mi kelimeleri yan yana dizelemek?
Bir anlamı yok gibi sen okumadıkça sana yazılanı.
Kuru bir serzeniş sanki.
Bazen olmayışına sesleniş gibi.
Yağmurlardan seni dilemek tüketsede beni, dağıtmayacağım bulutlarımı.
Getiremezler seni yağmurlar bilirim.
Bilirim bilmesine de, kaybedecek bir umudum kaldı senden sonra.
Bir de seni anlattığım, başlı başına sen olan eskimemiş bir kitap.
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Emre Karaca) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
