Durduramıyorum
Ne içimdeki fırtınayı
Ne de bu fırtınayı tufana çevirmek isteyenleri
Uzun soluklu bir telaşedir yorulurlar elbet diyorum
Kaçak kat koyup nefesimi kesiyorlar
Teskin iyidir sükunet köşesinde boşver diyorum
Avazınca haykırıyorlar
Uykuyu bölüp rüyayı boğuyorlar
Dün olup küskün maziyi hatırlatıyorlar
Ne oldu ki deyip tebessümü koparıyorlar
Göz yaşına kahkaha atıyorlar
Ölümde tazelik arıyor
Yas tutana gülüyorlar
Durduramıyorum
Ne yapsam ne etsem durduramıyorum
Ne içimdeki fırtınayı
Ne de bu fırtınayı tufana çevirmek isteyenleri
