Âdemoğlu âleme üryân gelir üryân gider
Nâle vü efgânile giryân gelir giryân gider
Taşlıcalı Yahya
İnsanoğlu dünyaya çıplak gelir, çıplak gider; feryat ve inlemelerle ağlayarak gelir, ağlayarak gider. Şair demek ister ki; insanoğlu böyle gelir böyle gider ya, başı ve sonu böyle olan bir hayatın içi de bundan farksızdır. Dünya hayatı dediğin baştanbaşa tasa, gam, keder ve üzüntüdür. Bu yüzden de bu dünyada huzur ve mutluluk arama. Rahat içinde yaşıyor olsan bile, her an bir üzüntünün gelip seni bulmasına hazır ol. Hatta sıkıntı belki de senin için, zannettiğin gibi istenmeyecek bir durum değil, hakkında hayırlı olandır. Çünkü dert ve üzüntü senin kendine gelmene ve bu dünyaya ebediymiş bağlanmana engel olur, bu dünyanın geçici olduğunu hatırlatır. Şairin beytiyle hatırlattığı ilk şey âdemoğlu için bu dünyanın “gelip gitme” dünyası olduğudur.
