Tane tane solurken havayı
Birden bire şöyle bir şey içime geliyor
Nefessiz, fersiz bırakıyor bedenimi
Çok da durmuyor aslında
Bir nefes kadar acıtıyor canımı
Derinlerime vuruyor o bir nefes
İşte bak orada diyor acının gerçek resmi
Donukuyorum
Ağlamaklı oluyor gözlerim
Bir an yanlarında hissediyorum kendimi
Kararmış beyaz yüzlü bedenlerle hiç yadırgamadan selamlaşıyorum
Çok sürmüyor…
Taze gülümseyişler arasında helallik alamadan uzaklaşamıyorum
Bunalıyorum
Korkuyorum
Yer üstü daraltıyor beni
Bir nefeslik kadar koyamıyorum kendimi yerlerine
Oracıkta öylece dalıyorum
Dilimden fatiha süzülürken onlardan çok kendime acıyorum
Acıya acımak bu olsa diye…
