Meczuba Kaldım…

Gülmedi kara bahtım Alem-i Cihanda
Derde kedere dost gece-i zara kaldım
Eloğlu afiyetinde muhabbetinde
Tebessüme hasret intizara kaldım

Umud ettim felek son versin kederime
Dönsün bahtım gayrı eller gülsün yüzüme
Beklerdim doğsun Güneşim Devr-i aleme Hilalsız kara geceye müptela kaldım

Bir yol duyar eller dost duymaz zelzenişi
Hasımınlar iç çeker titretir nefesini
Aşıklar kör bakarlar duymazlar sesimi
Tüketti akıl umudu meczuba kaldım

Düştüm yollara halsiz güçsüz çıkmaz sesim
Puslu dar yollardan haberdar ümitsizim
Varmazsa yolum bir yana bilinsin safım
Kader şerh koydu önüme bekleye kaldım

Kul kavidir kuldan üstün değildir deyu
Doğru yolda olana Hakk kafidir deyu
Yolum umutsuz vijdan anlamam deyu
Hercai aklımla bitap biçare kaldım

@hezeyan__

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.