Kategori arşivi: Ahmet Kiraz Şiirleri

Eskilerin tabiriyle soluğu dolaşmaya başlayacak kadar yoğunluk içerisinde olduğun zaman; insan hem fiziken hem de ruhen kendine bir dinlence aramaya başlar… Herkese göre değişen bu huzura doğru kaçışlar bende doğa ile bütünleşme ya da bir şeyler karalama olarak tezahür gösterir. … Okumaya devam et →

Babam öküz, dört meme tek, özü kara (İNEK) Çölde Kızıl Yama Gibi Koşar (Tilki) Dört Tane Yürüyen İki Sallana Bir Eğri (Deve) Suya girince şöyle böyle yürüyor, kuruya çıksa canı yok (Balık) Kendi içerde saçları dışarıda (Havuç) Sıra Sıra duranlar … Okumaya devam et →

– Yılan değil yaprak, yattığı yer toprak (ACUR) – Bacadan sarkıttım, hocayı korkuttum (ARMUT) – Ben ne idim ne idimYeşil donlu bey idimFelek beni şaşırttıAt tersine düşürttü (ARPA) – Babası büklüm kocaAnası yayla hatunuKızı dünya güzeli (ASMA AĞACI) – Babam … Okumaya devam et →