Etiket arşivi: Ahmed ARİF

HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM…

Seni, anlatabilmek seni. İyi çocuklara, kahramanlara. Seni anlatabilmek seni, Namussuza, halden bilmeze, Kahpe yalana. Ard- arda kaç zemheri, Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu. Dışarda gürül- gürül akan bir dünya… Bir ben uyumadım, Kaç leylim bahar, Hasretinden prangalar eskittim. Saçlarına … Okumaya devam et

Üstadlardan Seçmeler... kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM… için yorumlar kapalı

BU ZİNDAN, BU KIRGIN, BU CAN PAZARI…

Gördüler Yedi cihan, İn, cin Kaf dağının ardındakiler, Kıtlık da kıran da olsa Gördüler analar neler doğurur Aman aman hey… Dünyalar vardır elvan, Bir su damlasında, bir kıl ucunda, Meyvalar vardır, meyvalar, Ağacı, omcası yok, Sana vurgun, sana dost. Beride … Okumaya devam et

Üstadlardan Seçmeler... kategorisine gönderildi | , , , ile etiketlendi | BU ZİNDAN, BU KIRGIN, BU CAN PAZARI… için yorumlar kapalı

AY KARANLIK…

MaviyeMaviye çalar gözlerin,Yangın mavisineRüzgarda asi,Körsem,Senden gayrısına yoksam,Bozuksam,Can benim, düş benim,Ellere nesi?Hadi gel,Ay karanlık… İtten aç,Yılandan çıplak,Vurgun ve belaGelip durmuşsam kapınaVar mı ki doymazlığım?İlle de illeSevmelerim,Sevmelerim gibisi?Oturmuş yazıcılarFermanım yazarN’olur gel,Ay karanlık… Dört yanım puşt zulası,Dost yüzlü,Dost gülücüklüCıgaramdan yanar.Alnım öperler,Suskun, hayın, çıyansı.Dört … Okumaya devam et

Üstadlardan Seçmeler... kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | AY KARANLIK… için yorumlar kapalı