Etiket arşivi: Sezai ORUK

Sare…

Sare, Sabahın çetin ayazında yüreğime düşen gelincik, gel, Otur yanıma. Sevdadan bahset, Aşktan, İçimi titreten rüzgarın yağmura ihanetinden, Hainlerin sonundan… Gel Sare, Isıt sol yanımı, Bir kara kış geçiren kimsesiz baharımı. Dehlizli kara gecelerde, güven veren bakışlarınla, Gel Sare. Sare … Okumaya devam et

Şair Durağı kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | 4 Yorum

Sevda Gölgesi…

Yağmur bağrını çatlatmakta toprağın… Bir usul dünya yeşerir, Tüm kötülüklerden de safi, Hayata nur katar gölgesinde sabahın… Ellerinde büyür gökyüzü sonra, Balçıktan yaratılmış bir varlığın. Sesini etmez tüm bunlara tan, Sessizce batar arkasından baharın… Güneş yârdır artık semaya, Doğmaz batmaz … Okumaya devam et

Şair Durağı kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | 2 Yorum

Katre-i Matem…

Güneş,bir çocuğun oyuncakları arasında kaybolmuş durumda. Gülüşünü taşıyacak yapraklar sonbahar yalnızlığında.. Bahar bakışların kadar yakında , Ve bir düşünün gerçekliği kadar uzakta… Aheste kalır sesi çığlığımın, Sessizliğin ilaçtır saçlarının gölgesindeki baygınlığında… Belki adımlarım zamanın önüne geçemez, Ama hasretim çoktan tünemiş … Okumaya devam et

Şair Durağı kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Katre-i Matem… için yorumlar kapalı