Güneş,bir çocuğun oyuncakları arasında kaybolmuş durumda.
Gülüşünü taşıyacak yapraklar sonbahar yalnızlığında..
Bahar bakışların kadar yakında ,
Ve bir düşünün gerçekliği kadar uzakta…
Aheste kalır sesi çığlığımın,
Sessizliğin ilaçtır saçlarının gölgesindeki baygınlığında…
Belki adımlarım zamanın önüne geçemez,
Ama hasretim çoktan tünemiş tüm zamanın yorgun eteklerine…
Bir gülüşün dağıtır ne katre kalır ne matem,
Yüreğim olur bayram yeri,titreyişlerim kendine gelir,
Ve nefeslerinin özlem kokan patika yollarına…
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Sezai ORUK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
