Gökyüzü Kanıyor Papatya…

Bazı anlar acı dolu sevgilim. Belki birazda sevda serpilmiştir üzerine tuz niyetine. Umut kelimesi masada kalmış aşk bir şehrin mavisinde boğulmuştur. Tüm kavuşmalar belki de mahşere kalmıştır.
Şimdi…
Gökyüzü kanıyor papatya.
Tıpkı yüreğim gibi.
Tıpkı yüreğimdeki sen gibi. Azar azar işliyor içime zehir zemberek ayrılık. Sevdaya dahil edilemeyen o zalim hicran. Şehrinin kokusu sinmiş ciğerlerime nefes almak azap olmuş yüreğime.
Yaşamak sevdanın en afilli intikamı… Kırık dökük yaşamak…
Güzel yüreklim, yağmur kokulum sensiz kırık dökük bile yaşanmıyor. Her gece saatlerce türküler yakmak gözyaşları içmek ne demek biliyor musun?
Bir insan evladını bu kadar sevmemeli bir diğeri. Böyle güzel sevmenin karşılığı hissizlik, hiçsizlik olmamalı.
Güzel şeyler olmalı.
Tıpkı senle ben gibi…
Biz gibi güzel şeyler.
Ama olmuyor nasip denen kelimeye umut bağlıyor, gözyaşları ile dindirmeye çalışıyorum yürek yangınımı.
Düşüme giriyorsun bazı geceler. Sohbet ediyoruz. Birbirine nasip iki yürek gibi. O geceler uykumda konuştuğumu söylüyor arkadaşlar. İlk kalbim sızlıyor sonra hafif tebessüm ediyorum. Hasret gideriyorum diyorum içimden. Öyle muhtacım tek kelimene. Dua ediyorum bir cümlenin öznesi olmak için. Ve duama cevap bekliyorum şimdi Rabbimden. Nasibimi karşıma çıkarsın diye. Ben seni görmeden tanımadan bile öyle güzel sevdim ki. Kim bilir tanırsam nasıl severim. Eksikliğini her kalp atışımda hissediyorum sevdiğim. Bul beni artık ben seni bulamıyorum. Çünkü daha yüzünü bile bilmediğin birini özlemek azap gibi…
Seni bekliyorum papatya.
Bul beni…

Leyla ARSLAN

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.