Ahmet Kiraz tarafından 5 Eylül 2019 tarihinde gönderildi

Dilimle söylediğim hep bir tutsaklığın türküsü
Yanımda taşıdığım prangalarım var benim
İçime doğru çıktığım bu yolda;
Lat gibi Uzza gibi putlarım var benim

Sen ne zor bir yolculuksun ey ömür!
İçinde, Nemrutla Züleyhayla kavgalarım var benim
Varmaya az kaldı dediğim her son da;
Kendimi vuran keskin uçlu ‘benlerim’var benim.

cmym

0 votes
Bu yazı Cemeyma, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.