İlhamını gülüşünden alan bir hasret kasidesiyim,
Şairin yaşam zikzaklarını düze çıkaran bir hasret,
Görse gül yüzünü şevkten ölecek,
Görmese derdinden yitip gidecek,
Lakin aşk tedrisatında marifet ölmekte değil,
İnadına yaşamakmış yar arzusuyla.
Mazmunlarını gözlerinin hurmasından alan bir hasret kasidesiyim
Ölçüm sen, kafiyem sen, adını satır satır bağrıma gizlediğim sen
Çarşıda Yusuf gören Züleyha gibi perişan hallerim,
Bir ismin devâ olur bu harabeye,
Amma nice cevherler olur ya harabelerde,
Cevheri de sen imişsin bu nârahat ömrün,
Hadsiz aşkını nöker eyleyip öyle hıfz eylemişim ben seni.
Medhini gidişinden alan bir hasret kasidesiyim,
Maşuka vasıl olmak yasak bu kasidede,
Rahim olan Allah alna yazmamış ki, şair ne yapsın,
Aşık maşuktan bir iz, bir naz bulsun yeter,
Gayrı vuslata ne hacet,
Nefes nefes ah etmeli şimdi gökyüzüne,
Ahların sehabı önce yare gölge olmalı,
Sonra aşk olup yagmalı üstüne,
Her yer sebil olmalı,
Ki aşık yardan ancak bir nişane bulmalı!
Handan BİLİR
