İkindi güneşi en çok yalnızlara vuruyor sanki.
Söyler gibi;
“Şimdi gidiyorum,
Ama senin için tekrar geleceğim.
Sen yalnız değilsin.
Güneş doğdukça kalabalıklaşacaksın kendinle,
Yeni günlerde az hissettiğin,
Ve az olduğu yüzden ayrışıp yukarıya çıktığın,
Uzaklaşacaksın benimle içinden yoğunluğun,karmaşanın…
Evet geleceğim senin için.
Sadece umudunu yeni tut,
Ben giderim ay gelir yerime,
Düşmanlığım yok ona…
Ama eski ay sevmem,
Eskiyen umudu sevmem,
Eskiyen sevinci, gülümsemeyi…
Yeni ay,
Bana dönük, parlak yüzü görünmez dünyadan,
Hani ardımdan belirir de hemen,
Yerimi aratmayan hani…
Taze kalsın gülümsemen ve sıcak…
Benim gibi.
Şimdi gidiyorum, geleceğim.
Senin için…
Ve taze kalmış tüm hisler için…
Ayşegül IŞIK
