Kavganın ortasında
Dağların dumanına karıştım,
Toprağın karasına
Ölümün kuyusuna

Saki oldum kendime
Ağacın yeşiline bulaştım
Huzurun rengine
Denizin mavisine
Bulutun beyazına

Umut doldu içime
Rüzgarın kokusunu aldım
Yosunun tadını
Soğuğun hissini
Sıcağın ortasına attım

Geçtim gittim zamandan
Yordum yoruldum durmadan
Ne olduğumu anladım
Ne bildiğime aydım
Geçtim gittim zamandan…
Ne dünümü yaşadım
Ne bugünüme ulaştım.

Konca Dürüst