Korkuyorum İstanbul, yükün ağır
Elin kolun bağlı, kanadı kırık martılar gibisin
Bağın bahçen çoraklaşmış, vedaya hazır bir
hayat gibisin
Renklerin sararmış solmuş, tuvaline küsmüş
ressam gibisin
Şairin ilhamından kaçmış bir hayalet gibisin
Çıkmaz sokaklarında kaybolmuş, beton bakışlı
bir ruh gibisin
Korkuyorum İstanbul tarumar edilmiş
surlarında çaresiz Şehriban gibisin
Gel İstanbul, tut ellerimden,yol bul gözlerimden
Gitme yüreğimden
Yine can ol, yine aşk ol
Kal şehrimde İstanbul, yaşansın bitmeyen bir
sevda masalı tarihimden..,,
Funda Emre
