İstanbul…

Sensiz bu şehir
İçimi titretiyor denizi
Sıcak bir çay içmek istiyorum
Gemileriyle uzanıyorum kıyılarına
Boğazında takılıp kalıyor benliğim
Rüzgarına karşı zor tutuyorum nefesimi
Her yeni gün
Milyonlarca sesin
Harabe deyip bakıp geçtiğim
Eski topkapıda kaldı sensizliğim
Neşemi kaybediyorum
Kalabalığın ta ortasında
Ellerimi uzatıyorum
Kız kulesine
Gözlerimi dikiyorum
Yedi tepeye
Bir çift göz arıyorum
Balıkçıları gibiyim sensiz bu şehrin
Bir yandan ağlarıma takılacak
Bir mutluluk
Bir yandan martılarına simit atıyorum
Aramaktan yorgun düşmekteyim
Fethin zor bilirim
Romayı yakmak gibi yakmak seni
Küllerinden yeni biri istanbul yaratmak
İste o an ressam olmak istiyorum
Siyah beyaz bir görüntü düşümde
Dokunduğum her toprağa karış karış
Sen kendine özgü
Kendi başına buyruk
Hisarların gibi ak düşmeli saçlarıma
Yaşamalıyım solumalıyım seni İSTANBUL.

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Zehra BARIŞ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Şair Durağı, Zehra Barış kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.