Bir adam sevdim,
Hiç benim olmadı, ama hep benimmiş gibi sevdim
Biraz umursamazdı, biraz serseri
Söylemezdi isteklerini.
Kahrolsa aşkından, uykuları kaçsa geceleri,
Uyumasa mesela, bir kelime yeterdi bana,
Bir telefon….!
Ben bilmezdim.
Utanırdı bazen hatalarından, utancından gelmezdi.
Sıcak yaz günlerinde, bir bardak su gibiydi,
Hiç ikincisini içemedim.
Ne yetti varlığı, ne çekip gidebildim.
Umutlarım gibi temizdi düşlerimde hep onun adıyla başladım doğan güneşe,
Bilmem belkide o da hayal kurardı,
Sonra gizliyor mu acaba düşüncesi ile gozluklerimden başladım atmaya,
Sonra en sevdiğim kıyafetleri,
Sonra sabah kahvemi geç kalıyorum belki diye,
Sonra ilk otobüsü erken mi acaba diye!

Bir adam tanıdım!
Biraz vurdumduymazdı,
Özgür’dü bir kendi başına bir dünya!
Adı gibi büyük bir denizdi
Çok yüksek bir tepeden bıraktım kendimi sularına,
Bir batıp, bir çıktım maviliğinde
Bazen sakin bir limanda, bazen fırtınada
Üstümden geçen dalgalar gibiydi.
Bir adam sevdim,
Bir yaz günüydü, sessizce sarıldım sohbetine,
Kendinden emin, güvenliydi.
Kalbini gördüm birgün,
O, bu adam değildi!!
Bir çoklarına kırgındı, duvarlar koymuştu önüne
Kimse yürüyüp geçmesin, görmesin onu diye.
Bir adam sevdim,
Kızınca çıkıp giderdi birden,
Arkasından ağlardım, ama o hiç bilmezdi.
Birkaç duble rakısı vardı,
Biraz peyniri,biraz ağrısı ve birazda umudu.
Hayır o da Allahtan vardı
Yoksa hiç öğrenemezdim beni sevdiğini,
Ayıkken olmazdı yüreğini açacak cesareti.
Ne zaman telefonum çalar onun adıyla O zaman anlardım sişe çoktan dibe vurmuş,
Anlayacağınız dostlar,
Ben hiç benim olmayan bir adam sevdim,
Sanki benimmiş gibi!
Sanki hiç bitmeyecekmiş,
Sanki hiç gitmeyecekmiş,
Sanki hiç Gelmeyecekmis gibi…
Ben bir adam sevdim,
Geri kalanların hepsini gözümde idam ettim….

21.03.2016
Emir Erdem