Ayaklarımın ağzını tıkadım, sessizim.
Duymayacaksın artık sokağında adımlarımı.
Sözcüklerimi mühürledim, kapı numaranı unuttum
Hafızamdan bile sildim vermediğin adresini.
Hafızamdaki boşluklar üşüdü, bereyle kapadım
Rüzgârlıydı hava
Sımsıkı tuttum; beremi de yokluğunu da.
Bahar mevsimine uzağım
Gölge oyunlarından muzdarip.
Dil bilmez bir gürcüyüm artık
Öznemde Türkçem kayıp.
Tuğba TURAN
