Bir akşam vaktiydi…
Sokaklar gelirken üzerime, üzerime
Sıkıştırırken köşe başları yüreğimi
Firar etmiş deli düşüncelerim boğarken benliğimi
Tanıdım o yağmurlu elleri
Ayrılıklar sararken belini
Tutarken bir başka eller, ellerini
Yüreğimden coşup, yağmura karışan gözyaşlarım vardı
Yaralı ve sessizdi
Tanıdım o büyülü gözleri
Renginde, vapurda rüzgarlarla dans ederken, denizlerden sıçrayan gülüşlerimiz vardı
Mavi ve sıcaktı…
Tanıdım o savrulan saçları
Her telinde mehtaplı gecelerden topladığımız yıldızlar vardı
Ateşli ve dalgalıydı
Tanıdım o bakışları
İçinde bitmeyen mahpus özlemlerim vardı
Sahipsiz ve yalnızdı
Tanıdım ben seni Ruhsuz bir bedende, nefes arayan ömrüm vardı
Ölmeye hazırdı
Bir akşam vaktiydi…
Tanıdım ben seni, ey yâr
Her şey senin, beni tanımadığın kadar acı ve karanlıktı

Funda EMRE