Savurur rüzgar
Küllenmiş nice acıları havaya toprağa
Karışır soluğumuza
Karışır yediğimiz ekmeğe İçtiğimiz suya
Her acının hikayesi vardır
Küllendiği yerde
Her acının çarptığı yürek vardır
Bıçak gibi kestiği gecede
Her acının insanı vardır
Kalabalıklar içinde kimsesizliğiyle
Savrulur şimdi rüzgar
Akşamın çıldırtan sessizliğinde
Ve ben hissediyorum
Küllenenen nice acıları
Dile gelmeyen yaşanmışlıkları
Bir acı varki nerde olsa tanıdık
Nerde olsa başımızın üstünde
Bir acı varki küllenmez
Bir acı varki hep yakar ateşinde
O acıki yaksın kabul etmişiz yanmayı
Yeterki kül olup karışmasın havaya toprağa
Yeterki ait olduğu yürekte yansın
Cehennem olsada biz o yüreği cennet bilmişiz.
Nuri DOĞAN
