Sanki bir düş hengamesi içindeyim.
Bu ne kalabalıktır zihnimde canlanan.
Bu ne yorgunluktur nefes nefese bir can.
Kursağıma dizilmiş birkaç kelam, bir de gam.
Yutkunurum, imtihanlar dizilmiş boğazıma.
Düğüm düğüm çözülemem aklımda.
Kôrdüğüm olur yaşarım,
Yaşlanırım gözümün penceresinde.
Bir perde süsüyle örterim göz kapaklarımı,
Kirpiklerime dokunur yıllarım,
Ayağıma dolanır yollarım.
Ben, en çok kendime ziyanım.
Olmaz gayrısına tamahım…

Elif Karaca