Sen,
Nasıl bir aşksın,
Bir bilsen.
Aslında,
Bilirsin sen,
Sadece gözlerine bak gönlümdeki aynadan.
Görürsün,
Nasıl da efsun bir sevdasın,
Anlarsın sen.
Baktığın yerde sevgine düşen gölgeden,
Hissedersin,
Ne de serin bir yelsin sen.
Gönlüme her sabah doğan,
Her akşam kalbime batan,
Yeniden.
Ve sen,
Şehrimin en mutlu yeri,
Yüreğimde aşkı her daim yeşeren,
Başımı dizlerine uzatan ben,
Gölgesinde ruhunun,
Karanlıklarımı aydınlatan sen…
Şimdi sen,
İki kişilik bir beden,
Toprağı tırnağıyla kazıyacak bir yaren,
Gelip ömrümüze konacak,
Sevdaya düşeceğiz hiç beklemeden…
Yine seveceğiz,
Yeniden…
Sezai ORUK
