Söz ola insan ede eri,
Söz ola kalbi açar feri,
Söz ola kalbi söker yeri,
Söz ola feryat eder ferdi.
Lisanı halde hep derdim,
Ey nefsim seni ezdim,
Meğer ki kör olan bendim,
Nefse körpe gittim.
Lisanın ile hükmetmezsen,
Kalbin hüzne mağlup olur,
Piri fani oldun dünyada,
Çektiğin cefalar meydanda.
Aktı geçti şu ömrüm satırda,
Ben bir garip ahmedim,
Lisanım kendimcedir.
Bazen tebesüm eder,
Bazen küserim….
Ahmet YILDIRIM
