KUDÜS BEN VE…

Küçük beyler, büyük hanımlar! Ben Kudüs
Beş Bin küsur yıllık bir mazim var.
Zeytin dalıydı anlamım.
Gelene barış, gidene kutsal şehir.
Niceleri geldi geçti değişmedi dillerde tadım.
Zion’dan Beytül’Makdise,
Allah’ın eviydi gönüllerdeki tahtım.
Harem-i Şerif’e kardeş Kudüs’ü Şerif ti son adım.
Mavikantaronlar ülkesi, güllerle süslenen
Şimdi bağrımda çıkan bu çıban neden?
Büyük hanımlar küçük beyler,
Söyleyin bana böyle neler oldu?
Kolum kanadım, dalım budağım neden yerlere düştü?

Ey Kudüs!
Aylardan şubattı, mevsime kış,
Mehmetlerin bağrına şarapnel düştü.
Susunca ateş kusması hayâsızların
Çalıyordu sayım borusu
Vesile ve Firdevs’e gidecek o kutlu yolcuların
Ahmetoğlu Mehmet, Ertuğrul oğlu Osman
Musullu Ali, Kerküklü Süleyman,
Yakup, Yahya, Musa, Harun
Elli Yedinci Alay
Bir bir şehit düştü.
Son kalesi Dini Mübin’i İslam’ın
Payitahtın, Hüdavendigar’ın
Kardeşlerin kahire ve Şam tek tek düştü.
​Soğuk bir mart günüydü Ankara’da
Kaledeki dizdarın düştü.
Sonra Adalet sancağı, bez parçası atlasa
Ulu devler cüce madrabaza
Aslanlar çakallara, mertler namertlere yenik düştü.
Can düştü, canan düştü, ar düştü, namus düştü
Hak düştü, Haya perdesi yırtıldı, İman düştü
Maskarası Alem-i İslamin Müslümanına,
şiddetli kınama düştü.

Sen. Peygamberler otağı
Mihrabı Zekeriya idin.
Meryem’in ak pak namusu
İsa ki habercisi Resul-i Kibriya’nın
İsra’nın son durağı, Miracın ilk basamağı
Burak’ın asil tanığı, namazımın ilk kıblegahı. Kudüs
Bendeki manan peyderpey düştü.
​​Hani adaletli fatihin
Yas tutan Selahattin’in
Ya hizmetkârın, Selimler Süleymanlar
Başını verip taşını vermeyen Ulu Hakanın vardı
Bak şimdi torunlarına, gafletten gaflete düştü.

Güle hazan, bülbüle gam
Aksaya demir pranga
Bize AVM’lerde indirim düştü.
Mermiye taş, tüfeğe sapan
Gazze’ye ölüm, Naci El Ali’ye Hanzala düştü.
Ateş düştüğü yeri yakar,
Sahillere Aylanlar düştü
Gökler yarıldı, ummanlar yandı
Ben fakire ah… vah… tühler… düştü.
Ben aciz, ben fakir, ben sefil
İmanın en zayıf noktası ben
Ben ben diye diye benliğim düştü.
Kap bayrağı atkılar boyuna
Kerli felli kurumlar çağırdı. Haydi meydana!
Kan gözyaşı sana,
Bana mitinglerde en kesif sloganlar düştü.
Yedi kat arşın merdiveni,
peygamber katillerine vatan oldu.
Ey Kudüs, göklerin yerdeki ordusu
Nebiler diyarı, Peygamberler kokusu
İlk kıblem secdemin buğusu.
Sana izmihlal, bana serkeşlikte derin uyku düştü.
Beddua seansları bulduğumuz tek çare
Zahmetli işleri eyledik Rahmana havale
Dünyalık işler için bunca zahmet
Seccadeler kalmış, secdeye hasret
Cami önleri işporta
Turistik gezilerde anlamlı aksa
Kudüs bizim kalbimizden düştü.
Adı aşka, adı barış, adı Rahmanın evi,
mukaddes, bereketli şehir. Kudüs
Hayır! Hayır!
Sana değil olanlar
Olanlar
Takke ile cübbeye sıkışan Müslümana oldu.

Mustafa ÇİFT