Piç…

Bir çocuğun içini kemiren o duyguydu
Üstündeki hüznün rengi
O da benim gibi amansız duymuştu
Damarlarındaki kanı donduran o kelimeyi

Babasının bıktan gidişi
Onu piç yapmıştı
Sanki onun suçuymuş gibi

Senin boşluğunun ‘’ hiç’’ liği de
Beni buldu bir kurban misali…

Ebru VURAL

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.