Her şey değişir bu soğuk şehirde.
Yıllardır uyuyan kaldırımlar,
Kaçın kurası olduğu belli olmayan duygular,
Karanlığın efendisi şu sessiz çığlıklar…
Aynı kalmaz suyun akışı bile,
Değişir,
Zaman içinde menzili…
An gelir,
Herşeyin aynı kaldığını düşünürsün,
Oysa düşünürken bile değişirsin.
Düşündüğü şeyi düşüncesizlik addeden bir sen olursun.
Değişirsin…
Sesini duyurmak istediğin bir aynılık ararsın,
Bulamazsın…
Beklersin umutla,
Suskunluğun söz alır,
Öğrencilik yıllarındaki değişmeyen sıralardan,
O konuşur senin yerine.
“Boşuna arama,
Değişmeyeni aramak ahmaklıktır.
Bir saniye öncesi,
Bir saniye sonrası,
Ortası yok bu işin…
Ya öncesinde ya sonrasındasındır,
Ayak uydur değişime… ”
Doğrularak sözün ağırlığını üstümden atıp,
Bir parça değiştim ben de,
Sıralardan gelen aynılıkla…
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Sezai ORUK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
