Bir rüzgar maziden esip
Bize ihaneti hatırlatmış
Korkularımız içinde bir düş gibi
Sevinçlerimiz boşunaymış
Her hatıra bin hayal ile yoğrulmuş
Susuz bir akşamüstü
Bakışlarımız kördüğüm olmuş
Yılgın bir gül elimizde solmuş
Sedeften bir dolunay sonsuz gökten
Buruk aşkımıza selam durmuş
Gözlerimize bir siyah perde
Her nefisten dem alarak çökmüş
Oysa sandıklarımız gerçek ile hayal sapağında
Bir kendimiz olamadan her şeye renk olmuşuz
Güzel günler dermek varken bir yanılgıyla
Hiçliklerin içinde faniliğimize esir olmuşuz
Yorgunuz evet, sevgimizden değil
Sevmeye gayret ederken kurtulamadığımız
Ruhlarımıza pranga olmuş körlüklerimiz
Bizi bizden ötelemiş, her halimize yabancı olmuşuz
“Ey sevdasına adaklar sunduğum derdimize sevda tohumlarımızı ektiğim
Bil ki gecesinde sabahın, doğumunda bir bebeğin, yağmurundan sonra gökkuşağının
Her tecellisinde yüce Yaradan’ın, aminlerle biten dualarımın, dahası insanlığımın
Bir bir toya döndüğü her vakitte sen olasın emi, sol yamacımda aşk adına”
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Mehmet Özcan YASDIBAŞ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
