Ahraz’ımsın…

Kafamı çevirdim bana bakıyordu yine öyle yorgun biraz da çocuk masumu gözleriyle dedi kadın..

Sonra bütün kötü hissiyatını delip geçen bir soru ; “Nasılsın” demişti sevdasına yandığı..

Iyiyim be adam, sen sorduktan sonra ben hep iyiyim…

Diyemedi kadın ve diyemeyecekti hiçbir zaman.

Ahraz sevdasına ahraz olarak kalacaktı…

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Elif BAYDUR) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.