Kahraman…

nasıl oldu anlayamadan battı güneş,

mutlu sabahlarım vardı senle birlikte

ne de güzel doğmuştun yorgun geceme

zannederken güzel günlerin bizi beklediğine

sen yalnız gittin o günlere..

ben ise kaldım yorgun gecelerle birlikte

bir anlığına beliren bir kahraman gibiydin

karanlık yüreğimin gün ışığı, gecelerimin bekçisi

sen “Günaydın” demeden aymayan günlerim vardı

şimdilerde ise bitip tükenmeyen yorgun geceler

geçemezken gururumuzdan öteye

mahkum ettin beni inadımın pençesine

rüyalarım, hayallerim senken

şimdilerde geçmişimin güzel hatırası oluverdin

söyle bana sen ne düşündün bunca zaman

kurmadın mı hiç bizle ilgili bir hayal

geleceğine oturtmadın mı bizi, ellerin ellerimde,

söyle bana hiç düşlemedin mi?

ne zaman değse gözlerin gözlerime

yüreğim bir kanarya misali uçuruverirdi ruhumu,

erirdim gözlerinin içinde de farketmezdin hiçbir şeyi

şimdilerde kaçırırken gözlerimi senden

kanaryam inadımın pençesinde uzakta senden

arıyor musun geri dönüş yolu bilmiyorum

bense yensem gururumu gelirdim sana koşa koşa

ama bir emin olsam senden

AH! bir emin olsam

bilmiyorum ne hissettiğini, ne düşlediğini

gelip de kaldıramam yüreğinin kapı duvar olmasını

yapamam yeniden aynı hatayı

kaldıramaz yüreğimin kanaryası

bir daha düşlerimden sonra inadıma yenilemem

beklerim seni ve gözlerini

gelir misin peki sen?

yeniden uçurur musun kanaryamı yüreğimden de?

yorgun gecelerden çekip alır mısın beni?

söyler, olur musun kahramanım yeniden?

gecelerimin savaşçısı, günlerimin koruyucusu

beklerim ben seni,

yeniden gözlerinde boğulmayı….

….

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Merve Başardı) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Merve BAŞARDI, Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.