Alışmak isterim biran önce,
Unutamayacağım besbelli, hiç olmazsa alışayım derim kendimce…
Gelişinden bilmiştim, aklıma zehir, yüreğime kor olacağını.
Bir insan olur mu bir insana hem hastalık, hem şifa.
Olurmuş meğer, hüzn-ü derdim, şifası dermanım…
Daha kaç sabahı edeyim ki iyileşsin yüreğim.
Veyahut kaç kelamı örteyim ayazın serinliğinde.
Sahi, sende üşür müsün ben gibi ateş çemberinde…

…

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Elif BAYDUR) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.