“Kendini beğenmişlik”
Kendini tanımaksa,
Kendinle yüz yüze gelmekse,
Eyvallah…
Ordayım.
Uzunlukları,kısalıkları…
Yüzleri, davranışları…
Binaları, mimarileri…
Suçları,suçluları…
Zenginleri, yoksulları…
İşçileri,işsizleri…
“Nerde kaldı para üstü” deyişleri,
Daha bilmem ne varsa…
Kafamda yüzlerce yüzle kaplı nesneyle
Konuşan, yürüyen,
Koli basili,
Embesil bir yargıya teslim etmeden,
İçimde gittikçe büyüyen “zehirli sarmaşık”
Şiir’e aksın diye
Dolu dizgin
Çağımın penceresinden
İhtiraslı, ant’lı kalem.
Karşısındakinin ülkesini kendi ülkesinden ayırmayarak,
Sınırları sınırların ötesine taşıyarak.
“Bu dili en iyi ben konuştuğum için değil,
Konuşanların az olduğu içindi ustalığım” diyebilerek.
Başka bir evrene öyle doluyum ki
Biliyor kalem.
Boşalmaktan korkar mı insan ?
Ben korkuyorum.
Enfiye , tek vuruş orgazmdan kaçıyorum
Bile isteye.
Hoyrat sevişmelere saklıyorum kendimi
Mürekkebin kabilince.
Biliyorsun kalem
Yaz artık !
…
Bu eserin telif hakkı yazarın (Havva KILIÇ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
