seni özlemekten geliyorum.
terli bir vardiyayla vedalaştım az önce
geride bıraktım bütün angaryaları.

dilimde akılsız bir ıslık,
gözlerim Kandilli açıklarında demirli
bilsen çok uzun burada evlerin gölgeleri
güneşi yağmurla aldattığından beri
pencerelerin gözü hep yolda ve
çiçekler saksılarına sadık serenatlar
yapıyor uzun uzun geceleri

ellerimde uykusu kaçmış saatler
sanki siyahi bir kadın soyunuyor
karşı pencerede,
say ki hiç bakmıyorum.

bulutlara yakın oturuyorum,
gözlerin aklıma gelince kesiliyor
ayaklarım gökyüzünden.
yöremde al yanaklı çocuklar uyanıyor,
çökertme oynarken çökmüş omuzlarıyla.
kirli bir ses akıyor kapı aralığından
sigaram ne kadar uzun sıkılıyor ki
uzun uzun kahve ısmarlıyor falına
çok uzun
çok uzun seni düşünmekten…

mutlu bir aile tablosu geçiyor
Galata Kulesi’nin aklından.

seni özlemekten geliyorum.
ayaklarım aklıma sadık
kalbim hava şartlarına düşman
muhalif ezgiler saklıyorum elimde
yalnız ikimizin işiteceği kadar
açıyorum sesini kalbimin
sonra rüzgâr,
fısıldayarak geçiyor saçlarımızdan.
bir soğukluk bırakıyor aramıza
yalnız ikimizin üşüyeceği kadar…
uzun uzun titriyorum
çok uzun
çok uzun seni düşünmekten…

Bu eserin telif hakkı yazarın (Yılmaz KELEŞ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

için 4 cevap

Yorumlar kapalı.